W Centrum Dermatologii i Leczenia Grzybic pracuje zespół pod kierunkiem prof. dr hab. n.med. Jerzego Bowszyca - kierownika Kliniki Dermatologicznej A.M. w Poznaniu.
     Jest pierwszą w Wielkopolsce prywatną instytucją dermatologiczną świadczącą tak szeroki zakres usług i skupiającą wybitny zespół specjalistów nie tylko z dziedziny dermatologii, ale również dyscyplin innych specjalności ważnych w leczeniu chorób skórnych.
     Centrum Dermatologii współpracuje z licznymi ośrodkami dermatologicznymi krajowymi i zagranicznymi. Lekarze z Centrum corocznie biora udział w najważniejszych Kongresach Dermatologicznych na całym świecie.

     W 1978 roku ukończył Wydział Lekarski AM w Poznaniu. W 1984 roku uzyskał stopień dr med., w 1996 roku dr hab.med. Adiunkt Katedry i Kliniki Dermatologii AM. Pełnił funkcje prorektora AM ds.studenckich. Ma w dorobku liczne publikacje z zakresu dermatologii, wenerologii oraz mikologii lekarskiej.

     Dyplom lekarza uzyskał w 1955 roku, specj.I stopnia w dermatologii i wenerologii zdobył w 1957 roku a II stopnień w 1961, po czym kolejno uzyskał doktorat (1962), stopień dr hab.med.(1976), profesor nadzwyczajny. (1983) i profesor zwyczajny (1989). W latach 1955 - 1976 asyst. st. asyst., adiunkt Kliniki Dermatologicznej AM w Gdańsku, od 1977 roku kierownik Katedry i Kliniki Dermatologicznej w Poznaniu.
     Autor 350 publikacji w czasopismach naukowych polskich i zagranicznych, 11 podręczników; promotor 15 ukończonych przewodów doktorskich, opiekun naukowy 9 habilitantów (6 spośród nich to profesorzy). Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi ( 1976 ) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1984).

     W latach 1976-1982 studiował w Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, uzyskując dyplom lekarza medycyny. W 1986 roku obronił pracę doktorską, habilitował się w 1995. Specjalizacja z dermatologii i wenerologii (I st. w 1985, II st. w 1990 ). Tytuł naukowy profesora nauk medycznych otrzymał 22 stycznia 2002. Był na stypendium DAAD w Klinice Dermatologii w Monachium (1988-1989, u Prof. O. Braun – Falco)) oraz na krótkoterminowych pobytach naukowych między innymi w Niemczech, Holandii i Szwajcarii. Pracownik naukowy Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego (obecnie Uniwersytet Medyczny): w latach 1982-1992 jako asystent, od 1992 roku jako adiunkt a od 2003 na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Jest autorem lub współautorem ponad 300 publikacji i doniesień zjazdowych, napisał rozdział podręcznika wydanego w RFN, dwóch w USA (edycje internetowe), oraz 10 rozdziałów w skryptach i podręcznikach wydanych w Polsce. Był między innymi Specjalistą Wojewódzkim w zakresie Dermatologii i Wenerologii Województwa Pilskiego (od 1.05.1993 do 1.01.1999). Jest członkiem redakcji "Postępów Dermatologii i Alergologii" oraz "Dermatologii Klinicznej" a także towarzystw naukowych: Polskie Towarzystwo Dermatologiczne (członek Zarządu Głównego od 2000 roku), Polskie Towarzystwo Immunologii Klinicznej i Doświadczalnej, Towarzystwo Przyjaciół Nauk, European Academy of Dermatology and Venerology. Wyróżniony Odznaką Honorową m. Poznania (1980), Medalem Akademii Medycznej im K. Marcinkowskiego "Za osiągnięcia w nauce i pracy społecznej " (1982), laureat nagród Instytutu Wenerologii Akademii Medycznej w Warszawie (1985, 1987) za najlepsze prace wenerologiczne, Medalem Międzynarodowego Sympozjum Mikologicznego Mikologia 2000 w Poznaniu, w 2004 Odznaką Honorową „ZA ZASŁUGI DLA WOJEÓDZTWA WIELKOPOLSKIEGO” a w 2006 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Od 1.05.1997 roku do 31.12.2005 Ordynator Oddziału Dermatologii Szpitala im. J. Strusia a od 1.01.2006 zastępca ordynatora Oddziału Klinicznego Dermatologii SPSK Nr 2 w Poznaniu w Poznaniu. Promotor pięciu ukończonych przewodów doktorskich oraz 13 prac licencjackich i magisterskich. Był kierownikiem specjalizacji z dermatologii i wenerologii 35 lekarzy.

     Ukończył Poznańska Akademię Medyczną w 1978 Oddział Stomatologii i w 1981 roku Wydział Lekarski. Działalność zawodowa od początku związana jest z Kliniką Reumatologii Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, gdzie kolejno uzyskał tytuły doktora nauk medycznych w 1985 roku i dr hab.w 1999 roku. Przebywał ponadto w kilku ośrodkach zagranicznych (Dania, Belgia), lecz jego zainteresowania ukształtowały głównie 15-sto miesięczne stypendium w Klinice Reumatologii Uniwersytetu w Bazylei (Szwajcaria) oraz roczny pobyt w niemiecko-szwajcarskim Instytucie Nadreńskim, gdzie uczestniczył w badaniach dotyczących patogenezy i leczenia fibromialgii. Jest autorem ponad stu publikacji i doniesień zjazdowych oraz dwóch rozdziałów w podręczniku "Dermatologia".
     Za działalność naukową otrzymał nagrody Europejskiej Ligi Przeciwreumatycznej (EULAR), Pierwszą nagrodę Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego, Nagrodę Rektora Akademii Medycznej w Poznaniu, Nagrodę Zespołową Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej i Honorową Odznakę m. Poznania.
     Najcenniejsze publikacje i prezentacje na Kongresach krajowych i zagranicznych dotyczą tematyki zespołu bólowego określanego mianem fibromialgii i chorób z grupy reumatyzmu tkanek miękkich, w których to dziedzinach dr hab. Włodzimierz Samborski uważany jest za eksperta w skali międzynarodowej.

     W latach 1976-1982 odbywał studia na Wydziale Lekarskim AM w Poznaniu. Dyplom lekarza uzyskał w roku 1982. W tym samym roku uzyskał etat asystenta w Katedrze i Zakładzie Fizjologii, a następnie stanowisko starszego asystenta i od 1988 roku adiunkta.
     Poza pracą naukową specjalizował się w zakresie chirurgii ogólnej (Klinika Kardio -Torakochirurgii) i w 1987 roku zdał egzamin specjalizacyjny I stopnia a w 2003 II stopnia. W 1987 roku obronił rozprawę doktorską pt. " Wpływ hipotermii indukowanej 2-deoxy-D-glukozą na procesy lipolityczne we krwi i tkance tłuszczowej szczura".
     Jest autorem lub współautorem 90 prac naukowych oraz autorem i współautorem 47 referatów i doniesień w przeważającej liczbie na zjazdach zagranicznych. W roku 1998 obronił pracę habilitacyjną pt. "Wpływ stresu oksydacyjnego na receptory insulinowe prefundowanej wątroby szczura z cukrzycą doświadczalną " i otrzymał stopień dr hab. nauk. med.. Odbywał kilkakrotnie staże naukowe zagranicą (Niemcy, Japonia).

     Ur. 1957 r. Ukończył studia wyższe w Wojskowej Akademii Medycznej im. gen. dyw. Bolesława Szareckiego na Wydziale Lekarskim w Łodzi, w latach 1976 - 1982. Specjalizację I stopnia z Dermatologii i Wenerologii zdobył w 1987 roku, a II stopnia w 1991 roku.
     W 2001 roku, na podstawie przedstawionej rozprawy doktorskiej pod tytułem: "Wpływ leczenia maścią salicylową, cygnolinową, fototerapią i cyklosporyną A na wybrane parametry biochemiczne krwi w ciężkich postaciach łuszczycy" uzyskał stopień naukowy Doktora Nauk Medycznych w Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego, w Poznaniu. Pracował w Oddziale Dermatologicznym 111 Szpitala Wojskowego i w Oddziale Dermatologicznym Szpitala im J. Strusia w Poznaniu.
     Jest autorem i współautorem 38 publikacji, doniesień i referatów naukowych z dziedziny dermatologii i fizjoterapii, gdzie znaczną uwagę zwraca na problemy farmakoterapii łuszczycy pospolitej.